Sanal makineler nedir ve nasıl çalışır? bunlardan nasıl yararlanabilirsiniz?
Muhtemelen “Sanal makineyi çalıştır” veya “Sanal makinede dene” gibi ifadeleri duymuşsunuzdur.
Sanal Makineler Nedir ve Nasıl Çalışır?
Sanal makine (VM), bir bilgisayarın yazılım tabanlı bir emülasyonudur. Bilgisayarınızda hipervizör adı verilen bir program çalışır. Sanal makineler (sanal bilgisayarlar) oluşturmanıza ve bunları normalde donanımda sağlanacak miktarda RAM, sabit disk alanı, CPU çekirdeği ve diğer ayrıntılarla yapılandırmanıza olanak tanır. VM’nizi yapılandırdıktan sonra onu açabilir ve bir işletim sistemi yükleyebilirsiniz.
Hipervizör, işletim sisteminin normal, fiziksel bir bilgisayarda çalıştığına inanması için fiziksel bir bilgisayarın donanımını taklit etmelidir. Ayrıca, gerçek bilgisayarınızın donanımı (ana bilgisayar olarak bilinir) tarafından karşılanması gereken istekleri ana bilgisayara iletmelidir. Örneğin, VM’nizdeki bir uygulama bir web sitesine erişmeye çalışırsa, VM’deki sanal ağ kartıyla etkileşime girer, ancak gerçek ağ istekleri ana bilgisayarın ağ kartı tarafından işlenir.
VM’ler oluşturulması kolay, tek kullanımlık ve tıpkı gerçek bir bilgisayar kullanmak gibi, genellikle test, geliştirme ve eğitim için kullanılır. VM’leri çok hızlı bir şekilde kapatıp yeniden başlatabilir ve mevcut durumlarının anlık görüntülerini kaydedebilirsiniz.
Ve, VM’ler ana bilgisayara zarar veremediği için, deney yapmanız güvenlidir. Genellikle merak ettiğiniz bir Linux dağıtımını araştırmak için harika bir yol olarak önerilirler ve bu, bir VM için harika bir kullanım örneğidir.
macOS, Windows ve Linux, BSD ve OpenIndiana gibi Unix benzeri işletim sistemlerinde VM’leri kullanabilirsiniz . Tüm platformlarda, VMware Workstation gibi bir zamanlar ticari olan hipervizörlerin ücretsiz sürümlerini ve Oracle VirtualBox gibi açık kaynaklı teklifleri bulacaksınız.
Windows ve Linux’ta VM kullandım, çoğunluğu Linux’taydı. Ama aslında, herhangi bir platformda VM kullanmak aynıdır. Hypervisor’ınızı kurun, bir sanal makine yapılandırın ve içine bir işletim sistemi kurun. Birkaç Linux’a özgü gözlem dışında, buradaki her şey tüm platformlar için geçerlidir.
Bilgisayarınız Göreve Hazır Olmalı
Ne yazık ki, donanımı havadan yaratamayız. Yani bilgisayarınızda 16 GB RAM varsa, bir sanal makineye 32 GB RAM ayıramazsınız. Ayrıca, sahip olduğunuz tüm RAM’i bir sanal makineye ayırıp ana makinenin üzerinde çalışabileceği hiçbir şey bırakamazsınız.
Ayrıca, VM’lerinizin sabit disklerinin depolanacağı yeterli boş sabit disk alanına da ihtiyacınız vardır. Modern hipervizörler, bir VM için maksimum sabit disk boyutu belirlemenize olanak tanır. Bu şekilde VM yalnızca VM sabit diskinin kullanılan kısmını depolar.
VM’lerinizin anlık görüntülerini depolamak istiyorsanız, bunun için de sabit disk alanına ihtiyacınız olacak . Bir anlık görüntü, sanal makinenin tüm durumunu yakalar, uygulamaları açık ve çalışır haldeyken kapatmanıza ve yeniden etkinleştirdiğinizde tam olarak aynı duruma geri yüklemenize olanak tanır.
Anlık görüntüler deneyleriniz için bir güvenlik ağı sağlar. Sanal makinenizi olumsuz etkileyebilecek bir şey yapmak üzereyseniz, önce bir anlık görüntü alın. Deneyiniz kötü giderse, kaydedilmiş anlık görüntünüzü geri yükleyin ve sanal makineniz talihsiz değişikliklerinizden önceki haline dönecektir.
CPU’nuz sanallaştırmayı desteklemelidir ve bazen BIOS’unuzda sanallaştırmayı açmanız gerekir . Çoğu modern CPU, Intel VT-x ve AMD AMD-V CPU aileleri dahil olmak üzere sanallaştırmayı destekler.
Ayrıca, VM’lerinizin ve ana bilgisayarınızın yeterli hızda çalışmasını sağlamak için yeterli CPU gücüne de ihtiyacınız vardır. Küçük VM ağları kurmanız ve bunları aynı anda aynı ana bilgisayarda çalıştırmanız gerekirse, hızlı bir CPU’ya ve bol miktarda RAM’e ihtiyacınız olacaktır.
Linux’ta Sanal Makineler
2007’den beri Linux çekirdeği, Çekirdek tabanlı Sanal Makineleri (KVM) desteklemektedir. Bu, çekirdeğin bir hipervizör gibi davranabileceği anlamına gelir. KVM VM’lerinin oluşturulması ve kontrolü, QEMU gibi bir Sanal Makine İzleyicisi ile yapılır.
QEMU , ana bilgisayarınızdaki fiziksel olandan farklı bir mimariye sahip CPU’lar dahil olmak üzere belirli donanımları taklit etmenize olanak tanır. QEMU bir komut satırı programıdır. Yeni başlayanlar, GNOME Boxes gibi grafiksel bir ön uçla kendilerini daha rahat hissedebilirler . GNOME Boxes, QEMU’nun karmaşıklıklarını erişilebilir ve sezgisel bir grafiksel gösterimde sunar.
Bana göre VirtualBox, kurulumu çok karmaşık ve uzun sürmeden yeterli işlevsellik ve yapılandırılabilirlik sunması açısından ideal noktada.
Ağ Oluşturma ve Cihazlara Erişim
Bazen VM’nizin ağınızdaki bir yazıcı gibi başka bir cihazla etkileşime girmesini isteyebilirsiniz. Bunu ağ ile yapmanın birkaç yolu vardır ve hipervizörünüz muhtemelen VM’niz için bir ağ paradigması seçmenize izin veren bir seçenekler menüsüne sahip olacaktır.
Varsayılan genellikle VM’nizin internete erişmesine, dosya indirmesine vb. izin veren Ağ Adresi Çevirisi’dir (NAT). Ana bilgisayarınızın bağlı olduğu ağlardan hiçbirini göremez. VM’lerinizi izole etmek sizin için en önemli şeyse, bu modu kullanın.
Ana bilgisayarınızın bağlı olduğu ağlardan birine erişmenin en basit yolu köprülenmiş ağ kullanmaktır. Fiziksel ağınızdaki diğer ağ aygıtlarına erişim sizin için önemliyse, VM’nizi köprülenmiş ağ ile yapılandırın. Bu, VM’nizi ana bilgisayarınızla aynı ağa koyar.
VM’inizin ana bilgisayarınıza bağlı USB aygıtlarına erişmesine izin vermek yararlı olabilir. Bu genellikle VM’nizde USB işlevselliğini açmanızı gerektirir. USB 1.0, 2.0 veya 3.0 kullanma seçeneğiniz olabilir.
